Bastırma, Freud’un ruhsal çatışmayı açıklamak için geliştirdiği kavramlardan biridir. Kişinin bir düşünceyi bilinçli olarak söylememeyi seçmesinden farklıdır. Bilince ulaşması çatışma yaratacak bir dürtü temsilinin uzak tutulması, ruhsal etkinliğinin bütünüyle sona erdiği anlamına gelmez.
Bastırılanın etkisi rüya, belirti veya dolaylı bir ifade biçiminde geri dönebilir. Bu dönüş, saklanmış bir olayın değişmeden yeniden belirmesi gibi anlaşılmamalıdır. Freud’un kuramında uzlaşma oluşumları, çatışan eğilimlerin dönüştürülmüş ifadeleridir.
Bilinçdışı ile bastırılan aynı kapsamda değildir; Freud sonraki modellerinde bu ilişkiyi yeniden düzenler. Kavramların bütün dönemlerde aynı yapıda kullanıldığını varsaymak tarihsel değişimi örter. 1915 tarihli metin bu kaydın temel bağlamıdır.
Marcuse’nin toplumsal baskı ile dürtüsel düzen ilişkisini tartışması Freud’u yeniden yorumlar. Toplumsal sansür, siyasal baskı ve ruhsal bastırma aynı sözcükle çevrilebilse de aynı mekanizma değildir. Bu kayıt tarihsel kavram açıklamasıdır; kişinin kendisine veya başkasına tanı koyması için bir araç değildir.