Yabancılaştırma etkisi, Brecht’in seyircinin sahnede gördüğünü kendiliğinden doğal veya kaçınılmaz kabul etmesini kesintiye uğratmayı amaçlayan tiyatro yaklaşımıdır. Tanıdık bir davranış başka türlü de olabilecek tarihsel bir eylem olarak görünür kılınır.
Oyuncunun rolü göstermesi, anlatının kesilmesi, şarkı veya açıklayıcı levhalar bu çalışmaya katılabilir. Belirli bir araç tek başına etkiyi garanti etmez. Sorun, kullanılan aracın seyirciyle kurduğu eleştirel ilişkidir.
Amaç duygunun tümüyle yok edilmesi değildir. Seyircinin etkilenmesi ile gördüğü ilişkinin koşullarını sorgulaması birlikte düşünülebilir. Her mesafeli veya alışılmadık gösteri de bu nedenle Brechtçi yabancılaştırma sayılmaz.
Verfremdung ile Marx’ın Entfremdung kavramı farklıdır. İlki tiyatral algı ve gösterme biçimiyle, ikincisi belirli toplumsal ilişkilerde yabancılaşmayla ilgilidir. Çeviri benzerliği iki kavramın işlevini özdeşleştirmemelidir.