Aitia, Aristoteles’te bir şeyin neden öyle olduğunu açıklayan dayanakları kapsar. Modern dildeki “sebep” sözcüğünden daha geniştir: yalnızca bir olayı başlatan önceki olayın bulunmasıyla sınırlı değildir. Doğa araştırması, değişen şeyin yapısını, meydana gelişini ve yöneldiği tamamlanmayı birlikte sorgular.
Dört neden ayrımı bu açıklama çeşitliliğini düzenler. Maddi neden bir şeyin neyden yapıldığını; biçimsel neden ne olduğunu; hareket ettirici neden değişimin başlangıcını; ereksel neden ise ne uğruna gerçekleştiğini belirtir. Bunlar dört rakip yanıt olmaktan çok farklı açıklama sorularıdır.
Bir ev için yapı malzemesi, yapının düzeni, inşa eden kişi ve barınma amacı farklı açıklamalar sunar. Aynı nesneye ilişkin olmaları onları özdeş kılmaz. Doğal varlıklarda ise erek, mutlaka dışarıdan karar veren bir tasarımcıyı gerektiren niyet gibi düşünülmemelidir.
Bu yaklaşımı güncel fiziksel nedensellik kuramıyla doğrudan eşitlemek yanıltıcı olur. Aristoteles’in aitia araştırması, bilmenin açıklayıcı yapısıyla da ilgilidir. Bir olayın gerçekleştiğini saptamak ile onun neden gerçekleştiğini anlamak arasındaki ayrım, kavramın epistemolojik önemini gösterir.