Diyalektik imge, Benjamin’in Pasajlar çalışmasında geçmiş ile şimdinin belirli bir karşılaşma içinde okunabilir hale gelmesini anlatır. Geçmiş olaylar bugünkü duruma doğrusal biçimde eklenmez; farklı tarihsel parçalar bir takımyıldız gibi birlikte düşünüldüğünde beklenmedik bir gerilim görünür olur.
Bir pasaj, vitrin, moda ayrıntısı veya reklam metni yalnızca ait olduğu dönemi resmeden belge değildir. Bugünün sorularıyla kurulan belirli ilişki, bu kalıntının daha önce görünmeyen toplumsal çelişkilerini açığa çıkarabilir. Bu işlem keyfî benzetme değil, malzemenin tarihsel özgüllüğünü koruyan bir okuma gerektirir.
İmgenin diyalektiği, anlatının kesintisiz ilerleyişinden farklı bir zaman anlayışına dayanır. Benjamin’in durma ve uyanış sözcükleri, geçmişi olup bitmiş bir evreye kapatan tarih düşüncesinin sorgulanmasıyla ilişkilidir. Bir araya getirilen parçalar son bir bütünlükte bütün farklılıklarını kaybetmez.
Kavram görsel sanatlara ait bir resim türüyle sınırlı değildir. Alıntı, montaj ve tarih yazımı yöntemleri de diyalektik imge üzerinden tartışılır. Jetztzeit ile yakınlığı zamanın kesintiye uğratılması sorunundadır; iki terim birbirinin basit karşılığı değildir.